Ο Ευάγγελος Βενιζέλος για τον Δημήτρη Φατούρο

0
16

Την τελευταία του πνοή άφησε χθες στη Θεσσαλονίκη ο Δημήτρης Φατούρος.

Ο Δημήτρης Φατούρος ήταν ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, αρχιτέκτονας, εικαστικός και συγγραφέας και είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1928. Πάνω στην πυκνή διαδρομή της ζωής του αναγνωρίζονται πτυχές της ελληνικής και εν πολλοίς της ευρωπαϊκής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής ιστορίας. Αρχιτεκτονική σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από το οποίο αποφοίτησε το 1952. Στις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου, από το 1945 έως το 1947, μαθήτευσε στο Εργαστήριο του ζωγράφου και αρχιτέκτονα Παναγιώτη Μάρθα. Στο ΣΑΔΑΣ Η ακαδημαϊκή του διαδρομή άρχισε με τη θητεία του ως Επιμελητής στο ΕΜΠ, από το 1953 έως το 1959, στις έδρες του Δημήτρη Πικιώνη και εν συνεχεία του Χατζηκυριάκου-Γκίκα. Το 1959 εξελέγη Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο οποίο δίδαξε συνεχώς έως το 1996. Ο Δημήτρης Φατούρος το 1958. Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Κατά το 1966-67 υπήρξε Visiting Fellow στο Πανεπιστήμιο του Yale. Με τον Αριστομένη Προβελέγγιο και τον Άρη Κωνσταντινίδη Επανειλημμένως, ως προσκεκλημένος καθηγητής, για μικρότερα διαστήματα, έχει εργασθεί με πλούσια ερευνητικά αποτελέσματα, ή έχει δώσει διαλέξεις σε Σχολές Αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη, το Ισραήλ, την Ιαπωνία και την Αυστραλία. Ήταν παντρεμένος με την καθηγήτρια του ΑΠΘ Μίκα Χαρίτου-Φατούρου.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος τον αποχαιρετά με το δικό του μήνυμα:

Έφυγε σήμερα ο Δημήτρης Φατούρος πλήρης ημερών θα έλεγαν οι παλιότεροι. Κυρίως όμως πλήρης εμπειριών και αισθημάτων. Ταυτίστηκε ως εμβληματική φυσιογνωμία με τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική, το Πανεπιστήμιο και ιδιαίτερα το ΑΠΘ, την πόλη της Θεσσαλονίκης και τους πολιτιστικούς της θεσμούς  (αυτός ένας Αθηναίος καταγόμενος από τη Στεμνίτσα Αρκαδίας). Πάντα μετριοπαθής, γλυκός και πρόθυμος. Νεωτεριστής, ανοικτός στα νέα ρεύματα και στους νέους ανθρώπους, έτοιμος να γίνει μαθητής των μαθητών του.

Μορφή του αντιστεκόμενου πανεπιστημίου την περίοδο της δικτατορίας, Γενικός Διευθυντής Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως με αρμόδιο υφυπουργό τον Δημήτρη Τσάτσο και ειδικό σύμβουλο τον Δημήτρη Μαρωνίτη, την περίοδο της μεταπολίτευσης. Πρώτος πρύτανης του ΑΠΘ υπό το καθεστώς του «νόμου – πλαισίου» το 1982, υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης με ευρύτατη στήριξη το 1990, υπουργός Παιδείας στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993. Επιστρατευμένος σε πολλές προσπάθειες για τη στήριξη ερευνητικών, εκπαιδευτικών και ιδίως πολιτιστικών θεσμών όπως το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Τον αποχαιρετώ με όλη μου την αγάπη και την ευγνωμοσύνη γιατί στάθηκε πάντα κοντά μου από τα φοιτητικά μου χρόνια έως τις αφόρητα δύσκολες στιγμές της περιόδου 2010-19. Τον αποχαιρετώ ως μαθητής του ουσιαστικά, ως νεότερος  συνάδελφός του στο ΑΠΘ και στην κυβέρνηση του 1993,  κυρίως όμως ως φίλος του. Θα τον θυμάμαι χαρούμενο, με τη Λίτσα πάντα στο πλευρό του, ανάμεσα στα ζωγραφικά του έργα και τους συναδέλφους του αρχιτέκτονες στην τελευταία αναδρομική του έκθεση στο ΜΙΕΤ.

Πηγή: thepresident.gr